10 ΧΡΌΝΙΑ REBEL-ΙΣΜΟΥ!!!

Δεν είναι εύκολο να βάλεις  κάτω τις αναμνήσεις μιας δεκαετίας και απλά να γράψεις δύο κουβέντες. Πόσο μάλλον αν αυτή η δεκαετία είναι ένα τεράστιο κομμάτι της προσωπικής σου ζωής. Δεν μπορείς σε δύο τρεις αράδες να χωρέσεις τις στιγμές και τα συναισθήματα. Και να το έκανες λίγοι θα σε καταλάβαιναν. Όπως εκείνοι που όλα αυτά τα χρόνια τα πέρασαν μαζί με εσένα, άλλοι λιγότερο άλλοι περισσότερο. Εκείνοι που ήταν παρόντες από την αρχή του REBEL-ισμού αλλά και εκείνοι που αργότερα μπολιάστηκαν με την ιδέα. Εκείνοι που έζησαν τα ζόρικα χρόνια(τα πολύ ζόρικα) και δεν έκαναν πίσω αλλά και εκείνοι που έζησαν και ζουν τις ωραίες εποχές.
Δεν έχω αναφερθεί ποτέ και σε κανέναν για ένα περιστατικό που τουλάχιστον για εμένα ήταν το πιο σημαντικό στην Rebel-ικη ζωή μου και νομίζω πως ήρθε η στιγμή να το μοιραστώ. Είναι Σεπτέμβριος του 2013 όταν και αναλαμβάνω την αρχηγία των W.A.R από τον Ιορδάνη a.k.a Missionman Jordan. Η αλήθεια είναι ότι από τα υπόλοιπα μέλη τότε υπήρχε μια δυσπιστία προς την επιλογή του αυτή. Η ομάδα τότε έπαιζε ακόμη milsim paintball και ήταν σχεδόν στα όρια της διάλυσης καθώς η οικονομική κρίση είχε γονατίσει πολλους από εμάς και ήταν κάτι παραπάνω από πολυτέλεια τα έξοδα για ένα παιχνίδι(στο paintball πληρώναμε για όποιον δεν γνωρίζει λεφτά όχι αστεία). Με το ζόρι ήμασταν 10 άνθρωποι και τσοντάριζε ο ένας στον άλλον για να συμπληρώνουμε 5άδα για να παίξουμε, γιατί το όνομα έπρεπε να ακούγεται! Μέσα σε εκείνη την δύσκολη περίοδο καταφέρνουμε μια πολύ μεγάλη επιτυχία με την κατάκτηση τίτλου στην Θήβα, ο λεγόμενες και τίτλος των ξυπόλητων όπως μας χαρακτήριζαν και κάποιοι. Η συμπεριφορα των υπολοίπων Rebel-ων  μετά απο αυτό άλλαξε άρδην προς το πρόσωπο μου. Έδειχναν πλεόν να στηρίζονται πάνω μου και να με εμπιστεύονται. Εκείνη την περίοδο βρισκόμουν σε πολύ άσχημη οικονομική και επαγγελματική κατάσταση. Μου είχε γίνει μια πρόταση για δουλεια για το εξωτερικό για μόνιμη εγκατάσταση. Ήταν κάτι σωτήριο για εμένα τότε και εξαιρετικό αφού δεν είχα και άλλες υποχρεώσεις στην Ελλάδα. Αλλά....πως θα άφηνα πίσω το "παιδί" μου πλέον, πως θα άφηνα πίσω τα "αδέρφια" μου, αυτούς που πλέον βασιζόντουσαν σε εμένα για να κρατήσουμε ζωντανή την ομάδα. Πως θα άφηνα πίσω έναν από τους βασικούς πυλώνες της ζωής μου, αυτόν που στα ζόρικα με κράτησε με τον τρόπο του όρθιο. Δεν γινόταν....Η ιστορία από εκεί και κάτω γνωστή...Έμεινα εδω.
Πολλοί θα τα θεωρήσετε υπερβολές,παραμύθια και μαλακίες τα παραπάνω. Ας είναι. Στην ψυχή μας οι Rebel-οι έχουμε πολλές τέτοιες ιστορίες αυτά τα 10 χρόνια. Δεν μειναμε όρθιοι από τύχη. Μείναμε και θα παραμείνουμε γιατί ο REBEL-ισμός είναι όχι η δεύτερη αλλά η πρώτη μας φύση. Γιατί οι West Assault Rebels δεν ήταν ποτέ απλά μια παρέα- μικρή ή μεγάλη- που μαζευόταν τις Κυριακές. Οι W.A.R είναι ιδέα και ο REBEL-ισμός τρόπος ζωής που αν δεν μπορείς να τον αντιληφθείς ή θα τον μισείς ή θα τον φθονείς!!

LONG LIVE WEST ASSAULT REBELS!!!!

Maevius
ΠΕΡΉΦΑΝΟΣ αρχηγός των W.A.R

Fight 2 Survive iii review

Μετά τη Θήβα, το fight2survive επέστρεψε εκεί που ξεκίνησε. Το γνωστό πεδίο του Hotel είχε την τιμητική του και οι βολές από κοντινή απόσταση έφεραν το μαύρισμα νωρίτερα αυτό το καλοκαίρι στους παίκτες που πήραν μέρος… Αναμενόμενο φυσικά. Πέρα από την επιστροφή στην Αττική, είχαμε την ευκαιρία να δοκιμάσουμε την αναβαθμισμένη εκδοχή του σεναρίου, το οποίο ξέφυγε από  την αρχική εκδοχή λόγω της προσθήκης ρόλων-δυνατοτήτων στους παίκτες αλλά και στόχων μέσα στο παιχνίδι.
Σημαντική προσθήκη η χρήση TRMR (η δική μας είχε πάρει ρεπό) από συγκεκριμένους και μόνο παίκτες αλλά και η δημιουργία secret room, με πολύτιμο σε εφόδια περιεχόμενο, το οποίο «άνοιγε» μόνο με χρήση κάρτας η οποία έπρεπε να βρεθεί από την «τυχερή» ομάδα που θα την χρησιμοποιούσε.
Το παιχνίδι ήταν έντονο και σε κάποια σημεία υπήρξαν διαφωνίες και ενστάσεις, οι οποίες όμως στο τέλος συζητήθηκαν από τις 2 αντίπαλες ομάδες και με την διοργάνωση μαζί να καταλήγουν σε συμπεράσματα και ιδέες για την επόμενη φορά, ώστε να συνεχίσει η σειρά Fight2Survive να προσφέρει την διασκέδαση που όλοι έχουμε συνηθίσει. Η αλήθεια είναι ότι μια εξάρτηση την έχουμε πάθει…  Ένα μεγάλο μπράβο στη διοργάνωση: Airsoft Hellas, Airsoft Time και Black Sheep,  για τις ιδέες και την προσπάθεια που κάνει κάθε φορά! Κυρίως για να περνάμε εμείς καλά! Σας ευχαριστούμε για την πρόσκληση και ανυπομονούμε για το επόμενο!

Toretto

9 ΧΡΌΝΙΑ WEST ASSAULT REBELS!!

Απρίλιος 2009. Τρεις περίεργοι τύποι από την Ελευσίνα αποφασίζουν να δώσουν υπόσταση στον Rebel-ο τρόπο ζωής τους. Δημιουργούν τους W.A.R!! Εννέα χρόνια μετά όλα τριγύρω αλλάξανε κι όλα τα ίδια μείναν. Αυτός ο ένατος χρόνος μας είχε πολλές ιδιαιτερότητες. Πάρθηκαν σκληρές και δύσκολες αποφάσεις με γνώμονα πάντα, η ιδέα αυτών των τριών πρώτων Rebel-ων με τις προσπάθειες και τις θυσίες των μεταγενέστερων, να μην πάνε στράφι. Για να ακούγεται περήφανα για άλλα τόσα κι άλλα τόσα χρόνια τον όνομα των WEST ASSAULT REBELS!!!

Rebel-οι γερά και χρόνια μας πολλά!!
Long live W.A.R!!!!!

Fight2Survive #2

Τϊ είναι αυτό που κάνει της Κυριακές του Airsoft να ξεχωρίζουν. Η παρέα; Το παιχνίδι; Ο χώρος; Πολλοί παράγοντες το καθορίζουν και αυτό είναι υποκειμενικό κάποιες φορές. Όταν όλα τα παραπάνω συνδυάζονται όμως η Κυριακή παίρνει άλλο νόημα και χαράζεται στη μνήμη του κάθε παίκτη.
Έτσι λοιπόν έγινε και την περασμένη Κυριακή. Το παιχνίδι, Fight 2 Survive at Theves θα γινοταν εκτός Αθηνών, στη Θήβα (όπως προδίδει και ο τίτλος) στην πίστα του WINTER X. Ένα πεδίο που για εμάς τους Rebel-ους αποτελεί "ιερό τόπο" αφού εκεί έχουμε ζήσει μεγάλες στιγμές στο παρελθόν κατά την paintball εποχή μας.Αυτή τη φορά, 7 ρέμπελοι αντιπροσώπευσαν την ομάδα. Αριθμός μικρός μα αρκετός ώστε να υπάρχει άξια εκπροσώπηση της ομάδας και σε αυτό το παιχνίδι της σειράς.  Διοργανωτές οι γνωστοί: Airsoft Hellas, Black Sheep, Airsoft time και Πειρατές. Η συνταγή, το ίδιο πικάντικη, μα με άλλη γεύση. Αυτή τη φορά το παιχνίδι έγινε πιο οργανωμένα  σε έναν χώρο που όλοι νιώσαμε σαν στο σπίτι μας και άνετοι. Ένα CQB πεδίο εντυπωσιακό που παρά τον υγρό καιρό όλα κύλησαν άψογα με το σενάριο να είναι εμπλουτισμένο και με άλλα ενδιαφέροντα πράγματα (όπως εισαγωγή εφοδίων εκτάκτως μέσα στο πεδίο με σήμανση καπνογόνου).  Το τελικό αποτέλεσμα ήταν το χαμόγελο όλων των παικτών κάτι το οποίο είναι ο βασικός στόχος της Αεροσφαίρισης. Όλοι έριξαν τις μπίλιες τους και κυρίως όλοι ήταν εκεί για να παίξουν.
Στο παρασκήνιο αυτού του Airsoft trip, ήταν η ευκαιρία που είχαμε 4 από τους 7 να είμαστε στην περιοχή της Βοιωτίας από το βράδυ του Σαββάτου. Χάρη στη φιλοξενία του Αργύρης Leon, η διαμονή στο όμορφο ορεινό χωριό του Ελικώνα «Αγία Τριάδα» ήταν μία αξέχαστη εμπειρία φιλίας, φαγητού και κυρίως απόδρασης σε μαγευτικά τοπία και σημεία της περιοχής. Δεν νομίζω να υπάρχει άλλη στιγμή που η κούραση να σβήνει κούραση και να γεμίζει μπαταρίες.

Γράφει ο Toretto 

Fight2Survive #1 (Review)

Μετά από δύο δοκιμαστικά ήρθε και το καλό το κανονικό το τσίλικο παιχνίδι. Αυτό που δεν σιχτιρίζεις που σηκώθηκες Κυριακή πρωί. Και αυτό ήταν αποτέλεσμα μιας πολύ καλής συνεργασίας του Airsoft  Hellas του Airsoft Time και της ομάδας των Black Sheep.
Οι διοργανωτές είδαν τα λάθη τους μέσα από τα δοκιμαστικά, άκουσαν τις προτάσεις από τους συμμετέχοντες σε αυτά και με μερικές ακόμα πινελιές διοργάνωσαν ένα κατά γενική ομολογία άρτιο παιχνίδι παρά την δυσκολία που είχε λόγο του χαρακτήρα του σεναρίου.
Στα του παιχνιδιού η αύξηση του αριθμού των bb’s έφερε όπως ήταν αναμενόμενο κάτι περισσότερες συγκρούσεις στους 4 ορόφους του Hotel. Το deathsquad αυτή την φορά ναι μεν μπήκε στο παιχνίδι περισσότερες φορές σε σχέση με τα δοκιμαστικά, αλλά δεν έδωσε την διαφορά στις ομάδες. Σε κάθε περίπτωση πάντως είναι ένα σημαντικό ατού για την εξέλιξη του σεναρίου και για τα επερχόμενα 2 σκέλη.
To be continued εκτός Αθηνών από ότι μαθαίνουμε...Περιμένουμε ανάλογη αν όχι καλύτερη συνέχεια.

Maevius
Αρχηγός των W.A.R

Fight 2 survive

Τριάντα παίχτες, δύο ομάδες των δεκαπέντε, είκοσι  μπίλιες έκαστος επάνω του και μια ζωή...Κόψτε τον λαιμο σας και και βρείτε τα υπόλοιπα και επιβιώστε...

Μπορεί το παιχνίδι να ήταν δοκιμαστικό, ώστε να τσεκάρει η διοργάνωση τις αδυναμίες του παιχνιδιού μιας και ήταν πολύ απαιτητικό, κάθε άλλο όμως από βαρετό ήταν. Καμιά διαφορά από ένα κανονικό παιχνίδι. Οι δύο παρατάξεις έπρεπε να κάνουν σωστή διαχείριση των λίγων πυρομαχικών και ζωών μέχρι να βρουν διάσπαρτα καλούδια στο πεδίο. Όπου και πάλι θα έπρεπε να τα διαχειριστουν με σύνεση. Πολύ σημαντικό πέραν των προμηθειών ήταν και η δυνατότητα να "νοικιάστει" για ορισμένο χρονικό διάστημα ένα death squad, το οποίο έδινε μια έξτρα δύναμη στην ομάδα που θα το είχε τελικά καθώς είχαν πολύ μεγάλο φόρτο πυρομαχικών. Σίγουρα μπορούν να γίνουν κάποιες μικρές αλλαγές για να γίνει ακόμα καλύτερο αν και εφόσον τελικά η διοργάνωση το αποφασίσει. Να πούμε και ένα μπράβο στα παιδιά που έφτιαξαν με το μεράκι τους τόσα πράγματα... Survival mode on....Και αναμένουμε...

υ.γ: Τον θερμοσίφωνα παιδιά...

Maevius
Αρχηγός των W.A.R

Νέος Rebel-ος "FOX

"

Ανακοινώνουμε το νέο μέλος της οικογένειας των WEST ASSAULT REBELS. Το airsoft είναι ως γνωστόν για αρχόντους και όχι για λινάτσες. Τι να μας πουν οι κύριοι αυγολέμονοι..Και πάντα χρειάζεται ένας αλεπουδιάρης να κάνει την έξυπνη δουλειά. Τον ταλαιπωρήσαμε κάνα χρόνο, μας ρώταγε κάθε τόσο εγώ πότε θα γίνω Rebel-ος, ε τα ήθελε η γούνα του...

Σιδεροκέφαλος

Νέος Rebel-ος " Erevos

"

Ανακοινώνουμε το νέο μέλος της οικογένειας των WEST ASSAULT REBELS. Με ψιθύρους αχνούς στο έρεβος αθόρυβα περπάτησε στο airsoft, μακριά από τις ριπές που τον πληγώνανε. Μα τώρα δες μέσα στους Rebel-ους πόσο μερώνει, να βγει στα γνώριμα του μονοπάτια σαν το παιδί που αλήτευε και ξεχάστηκε ολημερίς στο γέλιο στο παιχνίδι....Θα σας φάει το μαύρο σκοτάδι!!!

Σιδεροκέφαλος

Divites Terrae III...Και τρίτωσε το καλό!!

Επιτέλους μια Κυριακή στο Hotel με ένα ενδιαφέρον σενάριο, με στόχους συγκεκριμένους με δωμάτια κλειδιά για την εξέλιξη του παιχνιδιού. Άμυνα ή επίθεση μια επιλογή δύσκολη εάν αυτό ηταν στη δική μας κρίση. Πολύ κόσμος που ίσως σε έκανε να έχεις αμφιβολίες για την καλή εξέλιξη του παιχνιδιού.

Ως Red Water ξέραμε πως έπρεπε να συνεχίσουμε τις νίκες και να μην αφήσουμε την παραμικρή αμφιβολία για τα κεκτημένα! Πολύ καλές συνεργασίες σε πολύ καίρια σημεία, καλά φυλασσόμενα απο μεριάς μας, κατάφεραν να κρατήσουν τις ορδές των Αμερικανών ανάμεσα στο υπόγειο και τον ημιώροφο του κτιρίου. Φυσικά όπως πάντα το ότι αμυνόμασταν δεν σημαίνει πως δεν κάναμε και την επίθεση μας φτάνοντας ως το respawn τους και αυτό χωρίς καν να αντιληφθούν την ύπαρξη μας εως ακούσουν τα "μπαμ". Σημαντικό δεδομένο οτι η παράταξη μας ήταν η μισή αριθμητικά απο τους επιτιθέμενους αλλα παρ όλα αυτα δεν πλησίασαν ουτε οταν οι περισσότεροι από εμάς αποσυρθηκαμε. Η αλήθεια είναι πως έχουμε περάσει και πιο δύσκολα κυριακάτικα πρωινά..

Οι μπίλιες πολλές παρά τις αποκλειστικά μονές βολές και το οριο των 1000 bb's ανα άτομο, λίγα φαινόμενα αθανασίας εως μηδενικά. από την δική μου σκοπιά και σε αυτό αξίζουν ολοι οι USA συγχαρητήρια ( επιτέλους το fair play ανήκει σε όλους).
Τρίτη σερί εξαιρετική διοργάνωση σεναρίου από τα παιδιά... Για αρχίσετε να σκέφτεστε να συνεχιστεί το Campaign....(θέλουμε πατσάκια λεμεεε)

Γράφει ο Zombie

8 ΧΡΟΝΙΑ WEST ASSAULT REBELS!!!

Καθε χρονο τετοια μερα, την ημέρα των γενεθλίων μας, κάνουμε συνήθως αναφορά στην αρχή μας.Στα πρώτα χρόνια, γιατί η ιστορία δεν πρέπει να ξεχνιέται. Φέτος όμως θα κάνουμε μια μικρή παρατυπία. Οχι βέβαια γιατι δεν σεβόμαστε ή ξεχναμε την ιστορία μας, αλλά γιατί αυτή η 8η χρονιά μας είχε τόσα πολλά γεγονότα, όσο σχεδον τα προηγούμενες επτά. Και απο που να αρχίσουμε.... Από την θεαματική αριθμητική αύξηση των rebelων μετα και την ένταξη των Kings στην οικογένεια..;Από την ανανέωση του rebelόσημου...;Από την πρώτη γυναίκα rebelο στην ομαδα...;Από τις απανωτές θορυβώδεις επιτυχίες...;Από το ότι καταφέραμε επιτέλους μετα απο τοσα χρονια να καταλήξουμε(καλά οχι εντελώς ακομα) στο να φοραμε ολοι τα ίδια;Από τις συμμετοχές στα παιχνιδια εκτός Αττικης...;Από,από,από....
Το σημαντικότερο όλων όμως και αυτό που θα προσπαθούμε πάντα να κάνουμε είναι να παραμείνουμε οι rebel-οι που ήμασταν πάντα!!Εντός εκτός και επί τα αυτά...
Θα μείνουμε και για τα υπόλοιπα χρόνια τα ίδια (μεγάλα)παιδιά που την Κυριακή πανε στην αλάνα να παίξουν πόλεμο για να το ευχαριστηθούν πανω από όλα.... Αυτό που κάνουμε από το 2009...Ludere Causa Ludendi...Παίζουμε για το παιχνιδι..!!

LONG LIVE WEST ASSAULT REBELS!!!

Η Μοσούλη έπεσε...ξανά!

Τίποτα δεν έχει τελειώσει αν δεν βγει να τραγουδήσει η χοντρή κυρία...
Και εκεί που οι περισσότεροι ήταν έτοιμοι να τα παρατήσουν,γιατι έμεναν ελάχιστα λεπτά πριν την λήξη της πολιορκίας της Μοσούλης και οι μουσουλμάνοι δεν έλεγαν να το αφήσουν το ρημάδι το κτίριο,ενας Rebelος άδραξε την ευκαιρία και σε μια στιγμή έφερε τούμπα το αποτέλεσμα...Τα υπόλοιπα ήταν απλά μια τυπική διαδικασία.

Πριν την έναρξη του παιχνιδιού θυμάμαι τα παιδια της διοργάνωσης να μας εξηγούν το σενάριο και να μας λένε "ειναι αδύνατον πάντως να πάρετε την Μοσούλη". Και είναι αλήθεια πως ήμασταν ένα βήμα πριν να πούμε "οκ the game is over". Και αυτο για να λεμε τα πραγματα οπως εχουν οφείλεται στο πόσο καλά έπαιξε η αντίπαλη παράταξη.ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ δεν ταμπουρώθηκαν αντίπαλοι.ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ!!!Αυτό ειχε ως αποτέλεσμα να γινει ενα πολύ ωραιο παιχνίδι με επικές μάχες!!! Αλλά είπαμε...αν δεν κλάσει η νύφη ο γάμος δεν σχολάει...
Ειναι το τρίτο σερί παιχνίδι που διοργανώνουν τα παιδια και οι εντυπώσεις ειναι εξαιρετικές!Ναι οκ υπήρξε μια καθυστέρηση στην έναρξη αλλά είχαμε και χρονο να πούμε δυο μαλακίες μεταξύ μας. Έχουμε πει ότι στηρίζουμε τέτοιες προσπάθειες που έχουν και αποτέλεσμα και θα συνεχίσουμε να το κάνουμε. Σενάρια με αρχή,μέση και τέλος παιδιά, είναι απλά τα πράγματα.Αυτό κάνουν οι άνθρωποι για αυτό μαζεύουν κόσμο και για αυτό φεύγουμε ευχαριστημένοι.

Υ.Γ: κου πεπέ κου πεπέ...

Mags and Tags

Με την ώρα να μας πηγαίνει μία ώρα πίσω και τις θερμοκρασίες ιδιαίτερα αυξημένες ξεκινήσαμε για ένα χαλαρό κυριακάτικο παιχνίδι καθώς οι πληροφορίες που είχαμε ήταν πως θα παίζαμε «μεταξύ» μας. Φτάνοντας στο πεδίο της Αμυγδαλέζας μείναμε προ εκπλήξεως αφού δεν υπήρχε διαθέσιμος χώρος να παρκάρουμε, καθώς τελικά οι παρευρισκόμενοι πρέπει να ξεπέρασαν τους εκατό, οπότε και το μεταξύ μας ξεχάστηκε.

Για την λειτουργικότητα του σεναρίου, η διοργάνωση μας έδωσε καλαμάκια τα οποία ουσιαστικά αντιπροσώπευαν και τις ζωές τους εκάστοτε παίκτη. Εάν ο παίκτης έβγαινε εκτός, είτε δεχόταν medic από συμπαίκτη, είτε οι αντίπαλοι έπαιρναν μία από τις ζωές του, είτε τελικά έκανε bleedout και επέστρεφε κανονικά στο respawn. Η ομάδα με τις περισσότερες κλεμμένες ζωές, νικούσε. Η αλήθεια είναι πως η διαδικασία γέννησε μερικά ερωτηματικά, ωστόσο επέτρεψε την ιδιαίτερα ομαλή εξέλιξη του σεναρίου καθώς και τις μπίλιες μας ρίξαμε και δεν ξενερώσαμε από τα πήγαινε-έλα στα respawn. Παράλληλα προωθούσε την τακτική μεταξύ των ομάδων ώστε να αποσπάσουν με προσοχή τις ζωές των αντιπάλων ενώ οι ηρωισμοί συνεπώς μπαίνανε σε δεύτερη μοίρα.

Οι παρατάξεις ήταν δύο, Γιαπωνέζοι και Βραζιλιάνοι με την ομάδα των W.A.R. να τοποθετείται στην πρώτη. Ξεκινώντας, παρατηρήσαμε πως οι παίκτες και των δύο παρατάξεων απλώθηκαν διάσπαρτα στο πεδίο με αποτέλεσμα να έχουμε μικρές επαφές σε πολλά σημεία ταυτόχρονα. Δεν μπορούμε να μιλήσουμε για το πως εξελίχτηκε γενικότερα το παιχνίδι καθώς οι Rebel-οι and friends αποφασίσαμε να ακολουθήσουμε το side-mission. Ο δευτερεύον σκοπός ήταν κάθε ομάδα να πάρει ένα κουτί από φυλαγμένη τοποθεσία το οποίο πρόσθετε +20 ζωές στο τελικό νικητήριο σύνολο.

Αφότου λοιπόν περπατήσαμε για αρκετή μέσα στην ζέστη υπό την κάλυψη των δέντρων με μερική παρενόχληση, φτάσαμε στο κτήριο όπου φυλασσόταν το πολυπόθητο κουτί. Ομολογώ να πω πως η αντίσταση που συναντήσαμε ήταν σθεναρή διότι υπήρχε πολύ καλή φύλαξη περιμέτρου αλλά και μεγάλος αριθμός αμυνόμενων. Εν τέλη, η άμυνα έπεσε, και η σημαία των Βραζιλιάνων πάρθηκε. Ωστόσο ο αριθμός των χτυπημένων αντιπάλων εντός του κτηρίου ήταν πολύ μεγάλος με αποτέλεσμα κατά την είσοδο μας να χρειαστεί να σταματήσουμε το παιχνίδι κάπου εκεί, άσχετα αν μερικοί δεν είχαν καταλάβει τι συνέβη και συνέχιζαν κανονικά.

Σε γενικές γραμμές το σενάριο εξελίχθηκε ομαλά με μία συνοχή και χωρίς ιδιαίτερες παρεξηγήσεις παρά την ζέστη και τον μεγάλο αριθμό παικτών.

Γράφει ο Tiger.

Divites Terrae Campaign - Part II: Pharaoh's Eyes

Είναι ωραίο να γυρίζεις σπίτι. Είναι ωραίο να επιστρέφεις εκεί που γεννήθηκες, εκεί που μεγάλωσες , εκεί που έμαθες... Αυτή η σιγουριά και η ασφάλεια που νιώθεις στην εστία σου, αυτό το αίσθημα πως και τα μάτια να σου δέσουν και να μην βλέπεις πάλι θα ξέρεις που να πας...
Αυτό είναι τα Μεταλλεία για εμάς τους Rebelους...Το σπίτι μας...και στο σπίτι μας είμαστε πάντα καλοί οικοδεσπότες...Ειδικά όταν επιστρέφει μετά από χρόνια στην ενεργό δράση και ο πάτερ φαμίλιας των W.A.R...

Στο λημέρι του λύκου κουμάντο στο φαΐ, κάνει πάντα το αρπακτικό. Και επειδή το περίμενε δεν το μπορούμε σαν ομάδα,(assault η δεύτερη λέξη γαρ) είπαμε αν και έπρεπε να κάνουμε άμυνα με αριθμητικό μειονέκτημα και αυτή την φορά, να κάνουμε επίθεση..Ξανά και ξανά και ξανά...Ταλιμπάν Ταλιμπάν θα μας δείτε μέσα στο Αφγανιστάν, που λέει και ένα σύνθημα.. Λεπτομέρειες του σχεδίου δεν θα αναλυθούν εδώ, απλά θα πούμε ότι μας έκανε εντύπωση πως ενώ ο πρωτεύον στόχος των Ταλιμπάν ήταν να μας πάρουν την βάση και ήταν διπλάσιοι και κάτι παραπάνω από εμάς, προτίμησαν να έχουν σχεδόν την μισή δύναμη τους να περιμένει στην δική τους βάση σε περίμετρο 30 μέτρων. Εκτός από ελάχιστες εξαιρέσεις μεμονωμένων παιχτών ή μικρών γκρουπ, όλοι οι άλλοι δεν πρέπει να πέρασαν το σταυροδρόμι ποτέ δυστυχώς. Με αυτά και με αυτά η Redwater διατήρησε  τα κεκτημένα από το πρώτο παιχνίδι σχεδόν άκοπα.


Το δεύτερο μέρος  λοιπόν του “Divites Terrae Campaign”, των Division 6 και του site Airsoft Hellas, ήταν απολύτως επιτυχημένο όπως και το πρώτο(με ελάχιστα γραφικά παράπονα)και αξίζουν συγχαρητήρια. Είναι πολύ σημαντικό όταν οι διοργανωτές έχουν ένα συγκεκριμένο πλάνο και το εφαρμόζουν πιστά και είναι επίσης σημαντικό για ένα σενάριο να μην το “τραβάμε από τα μαλλιά” για να γίνει ντε και καλά παιχνίδι. Έχουμε εκφράσει την επιθυμία μας στους διοργανωτές να στηρίξουμε σαν W.A.R το εγχείρημα ενός campaign, από την στιγμή που ο κόσμος που συμμετείχε από την αρχή στα παιχνίδια δείχνει ευχαριστημένος και υπάρχει διάθεση για κάτι αξιόλογο... Οψόμεθα!

υ.γ: Γιατί φοβάσαι την βροχή...;;

Maevius
Αρχηγός των W.A.R

“Ο αλεξιπτωτιστής”...και ήταν το κρύο τσουχτερό..

Ένα πολύ καλά οργανωμένο σενάριο με αρχή μέση και τέλος, χωρίς μουρμούρες μετά από καιρό. Γιατί οκ καλά το να μαζευόμαστε και να τις παίζουμε, αλλά θα πρέπει και το σενάριο να έχει και μια εφαρμογή και όχι να είναι μόνο “άσκηση επι χάρτου”.
Αρκετά άτομα(γυρω στα 120 αν δεν κάνω λάθος), 3 παρατάξεις, αποστολές για όλα τα παιδάκια, κύρια όμως ο “Αλεξιπτωτιστής” ή Τσάκωνας(έλα σοβαρά τωρα δεν είχες κάτι άλλο να βάλεις;Ο Τριπολιτσιώτης με το κουβερλί σε ντύνει;). Το δάσος βέλαξε από το πιστολίδι, για να πιάσουμε το στρουμφάκι, κορμιά έπεσαν και από τις 3 παρατάξεις και αξίζουν συγχαρητήρια σε όλους τους παίχτες. Τελικά κερδισμένη ήταν αυτή των RedWater στην οποία ήμασταν και εμείς. Πολύ σημαντικό στην εξέλιξη του παιχνιδιού ήταν πως δεν μπορούσαν να γίνουν συμμαχίες μεταξύ των παρατάξεων και έτσι δεν είχαμε παρατράγουδα. Και μια που το έφερε η κουβέντα για το παρατράγουδο... Να ενημερώσουμε πως την επόμενη φορά που θα κάνει την εμφάνιση του ο γραφικός για να πει ντε και καλά το ποίημα του, εμείς θα αποχωρήσουμε την ίδια στιγμή, με όλον τον σεβασμό, όποιος και να είναι διοργανωτής. Καθαρά και ξάστερα. Δεν θα ανεχτούμε άλλη φορά το αγενές λογύδριο του(μεταφράστε το του αυτό), μπροστά σε γυναίκες και νέους παίχτες. Ο σεβασμός κερδίζεται δεν απαιτείται. Σεβασμός με μπινελίκια επίσης δεν κερδήθηκε ποτέ. Αν δεν έχει σε ποιον να το λέει πλέον, ας το ηχογραφήσει και ας το ακούει όλη μέρα σπίτι του, εμείς τα θέλουμε τα αυτάκια μας. Είναι αμαρτία από τω Θεώ και για όσους έτρεξαν στην τελική, να λένε όλοι στο τέλος “τι καλά περάσαμε, αν δεν ήταν και ο κλόουν θα ήταν όλα τέλεια”.

Σε αυτό το σημείο θέλω να πω δυο πράγματα για τους Rebel-ους μου....
Μέρες σαν την χθεσινή, με απίστευτο κρύο και αέρα, με τραυματία παίχτη από το πρώτο λεπτό, με άυπνους παίχτες λόγω δουλειάς, με χαλασμένα όπλα με με με....είναι αυτές που έχτισαν το όνομα μας 9 χρόνια τώρα. Αριθμητικά λιγότεροι με σχεδόν 6πλάσιους αντιπάλους, όχι μόνο δεν λυγίσατε αλλά βγήκατε και παγανιά. Κάποιος από μια άλλη ομάδα προς το τέλος του παιχνιδιού και ενω έπρεπε να κρατήσουμε την τελική άμυνα, μου είπε “Θα μας περικυκλώσουν όλοι τώρα τι θα κάνουμε;;” η απάντηση ήταν το mentality των Rebel-ων..... “Εμείς είμαστε οι W.A.R, η δουλειά μας είναι να είμαστε περικυκλωμένοι..”. Δεν μετάνιωσα στιγμή για τις θυσίες μου για εσάς. Είναι προνόμιο και τιμή μου να είμαι αρχηγός σας!!!

Maevius
Αρχηγός των W.A.R

ΝΕΟΣ REBELος “CLOCKWORK

”

Ανακοινώνουμε το νέο μέλος της οικογένειας των WEST ASSAULT REBELS. «Welly, welly, welly, welly, welly, welly, well. To what do I owe the extreme pleasure of this surprising visit?» Κάπως έτσι αντιδράσαμε όταν ο CLOCKWORK μας είπε ότι θέλει να έρθει μαζί μας. Γνωστός “είρωνας” των τσιπουράδικων του Βόλου, όπου ένα χειμωνιάτικο Σάββατο προ αρκετών ετών τα έπινε με τον αρχηγό, προβαίνοντας αργότερα σε χουλιγκανισμούς, όπως λένε οι κακές οι γλώσσες. Καλοκουρδισμένος στην μάχη ακόμα και όταν δεν πίνει το “moloko” του, θυμίζει ώρες-ώρες τον δαίμονα της Ταζμανίας με μούσι...


Σιδεροκέφαλος!!!

ΝΕΟΣ REBELος “HEAVY DUTY”

Ανακοινώνουμε το νέο μέλος της οικογένειας των WEST ASSAULT REBELS. Όταν ο Brandon ο Χτίστης έφτιαχνε το “Τείχος” βόρεια του Westeros, πριν 8000 χρόνια, το είχε οραματιστεί από το εκτόπισμα του “HEAVY DUTY”. Η γραμμή Μαζινό μοιάζει μπροστά του πλαστικά πυργάκια από τα Κάστρα και Πολιορκητές, όταν καθηλώνει όσους έχουν την φαεινή ιδέα να προσπαθήσουν να περάσουν από την ζώνη ευθύνης του. Στο squad των Kings υπάρχει ο απροσπέλαστος...!!


Σιδεροκέφαλος!!!

“ROMANOV” Η ΠΡΩΤΗ REBELινα

Ανακοινώνουμε την πρώτη γυναίκα μέλος της οικογένειας των West Assault Rebels.Ιστορική στιγμή για την ομάδα των Rebelων,για πρώτη φορά στα 8 χρόνια λαμβάνει Rebelόσημο μια γυναίκα!!!
Η ωραία Ελένη των W.A.R πλέον, από τα σπλάχνα της Αρχαίας Ολυμπίας, με ρίζες από οπλαρχηγό της επανάστασης και αίμα δοξασμένου “Βατράχου”, είχε μοίρα πολεμίστριας  προδιαγεγραμμένη σαν από καιρό...σαν από πάντα.
Όταν τα άλλα κοριτσάκια στο δημοτικό σχεδίαζαν τον γάμο των ονείρων τους, εκείνη έκανε σχέδια μάχης και ασκήσεις επί χάρτου.
Τα χρόνια πέρασαν και η μικρή Ελένη δεν έκατσε να κλαίει που δεν την καταλάβαιναν οι φιλενάδες της. Σχεδίαζε μεθοδικά τις επόμενες κινήσεις της για το μέλλον  λαμβάνοντας ανώτερη εκπαίδευση και δίνοντας παράλληλα βάρος στην πρακτική εξάσκηση της. Το ΑΚ αρχίζει να κελαηδάει στα χέρια της, σαν άρπα στα χέρια Χερουβείμ..
 Στην ενηλικίωση της είχε πλέον λάβει περισσότερη εκπαίδευση από έναν μέσο άντρα milsimα και πολλοί από αυτούς σφάζονται στην ποδιά παραλλαγής της τα επόμενα χρόνια...
Φήμες θέλουν στο μπέργκιν της να υπάρχει κουτί με τα κομμένα....σκαλπ των επίδοξων γαμπρών...Φήμες;;;
Στο κατώφλι του 2017 βαφτίζεται στην μάχη ως η πρώτη Rebelινα από τον αρχηγό των W.A.R, καθώς ήταν προσωπική του επιλογή και δίνει πόνο με το καλημέρα στους αντιπάλους της.
Πλέον προσφωνείται ROMANOV πρώτη του ονόματος της...!!!

ΣΙΔΕΡΟΚΕΦΑΛΗ!!!!

Black Cot Down...report

Ήλιος στην Mαλακάσα! Επιτέλους μια Κυριακή ( στο συγκεκριμένο πεδίο) που οι καιρικές συνθήκες ήταν ιδανικές. Ένα πολύ ωραίο παιχνίδι με πολύ ενδιαφέρον σενάριο,ξεκάθαρο πλάνο για το πώς μπορούσες να το ακολουθήσεις και φυσικά χρήσιμη η περιορισμένη χρήση bb s .
Αλλά... όπως έλεγε και η Μαρινέλα...”Μαζί σου τα παράλογα τα βρίσκω λογικά, τι άλλο να σου πω και Ταλιμπάν και Ταλιμπάν και Ταλιμπάν...” Ξεκινώντας από το briefing που δεν είχε κανέναν λόγο να γίνει ξεχωριστά για κάθε παράταξη, όλοι μαζί παίζαμε, συνεχίζοντας με το ότι δεν υπήρχαν έντονα διακριτικά μεταξύ των ομάδων, την απαγόρευση των headset και handsfree για την παράταξη των Ταλιμπάν και κλείνοντας με το ότι η μία παράταξη είχε respawn και η άλλη medic, το οποίο και δεν είχε απολύτως καμία λειτουργικότητα. Κάτι από ολίγον από όλα...
Κατά τα λοιπά μια ωραία Κυριακή που σίγουρα θα μπορούσε να είναι και καλύτερη...

Γράφει ο
Zombie

ΝΕΟΙ REBELοι Willy & Zombie!

Ανακοινώνουμε για πρώτη φορά ταυτόχρονα δυο νέα μέλη της οικογένειας των West Assault Rebels. Τι θα ήταν ο Μπόλεκ χωρίς τον Λόλεκ; Ο Άμποτ χωρίς τον Κοστέλο; Το Γινγκ χωρίς το Γιανγκ; Ο Σπυράκος χωρίς τον Δασκουλίδη; Όλοι γνωρίζουμε την απάντηση... Έτσι δεν ήταν δυνατόν να χωρίσουμε τους Διόσκουρους. Παίζουν θαρρείς και είναι σιαμαίοι, με κλειστά τα μάτια γνωρίζει ο ένας που βρίσκεται ο άλλος ανα πάσα στιγμή, σε βαθμό τρομαχτικό. Ο ένας κόβει ο άλλος ράβει. Γεννημένοι Rebelοι σε όλα τους.... Ο μύθος τους θέλει να βαπτίστηκαν σε μια χαράδρα...κάπου σε κάποιο “βουνό”..  

Σιδεροκέφαλοι!!

ΝΕΟΣ REBELος “BLOSTER”

ΝΕΟΣ REBELος  “BLOSTER”

Ανακοινώνουμε το νέο μέλος της οικογένειας των West Assault Rebels. Όταν ο Bloster ένωνε καλωδιώσεις, ο Κύρος Γρανάζης ήταν ακόμα στα άχυρα και τον κλωσούσε η μάνα του και ο Μαγκαϊβερ μέτραγε με τον άβακα μέχρι το 10. Παλιός γνωστός μας που ήταν θέμα χρόνου να γίνει  Rebelος. Εκτός από επικεφαλής του squad των Kings, που εντάχθηκαν πλέον σε εμάς, αναλαμβάνει και αυξημένες αρμοδιότητες στους W.A.R, τόσο στο οργανωτικό-επιχειρησιακό κομμάτι, όσο και στο τεχνικό. Όχι γιατί νόμιζε ότι θα έρθει και θα περάσει ζάχαρη.....

Σιδεροκέφαλος!!